ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ


Με τον όρο αναισθησία εννοούμε την εξάλειψη της αισθητικότητας στην περιοχή όπου γίνεται η κοιλιοπλαστική.
Κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει ή με το να κοιμάται το άτομο, δηλαδή  να έχει χάσει τις αισθήσεις του, οπότε μιλάμε για γενική αναισθησία ή διατηρώντας τις αισθήσεις του, οπότε μιλάμε για τοπική αναισθησία ή για επισκληρίδειο.

α) Γενική αναισθησία.

Πρόκειται για την αναισθησία εκείνη στην οποία δίνονται φάρμακα από την φλέβα ή αναπνευστικά, ώστε το άτομο να κοιμάται. Δεν υπάρχει συνείδηση και επομένως ούτε και η αίσθηση του πόνου.Πρόκειται  για ένα είδος αναισθησίας που προτιμούν πολλά άτομα, ιδίως όταν δεν θέλουν να αισθάνονται καθόλου τι γίνεται στο χειρουργείο, διότι τους προκαλεί άγχος.
Η γενική αναισθησία πρέπει απαραιτήτως να γίνεται σε νοσοκομειακό χώρο. Σε υγιή άτομα το επίπεδο ασφαλείας είναι υψηλότατο.
Πολλά άτομα φοβούνται στην ιδέα ότι χάνουν τις αισθήσεις τους και ότι κάποιο μηχάνημα εκείνη την στιγμή τους συγκρατεί στην ζωή, όμως θα πρέπει κανείς να γνωρίζει ότι, αντίθετα από ό,τι φαίνεται, η γενική αναισθησία σε υγιή άτομα παρέχει υψηλότατη ασφάλεια, διότι τίποτε δεν αφήνεται στην τύχη. Τα πάντα είναι υπό έλεγχο και αντιμετωπίσιμα τη στιγμή που η επέμβαση γίνεται σε νοσοκομειακό χώρο, ο οποίος κανονικά έχει προδιαγραφές για την αντιμετώπιση πολύ βαρύτερων  περιστατικών και με περισσότερες απαιτήσεις από ότι μία κοιλιοπλαστική σε ένα υγιές άτομο.

β)Επισκληρίδειος αναισθησία.

Πρόκειται για το είδος της αναισθησίας εκείνο που χρησιμοποιείται κατά κόρον πλέον για τον ανώδυνο τοκετό. Σήμερα, η συντριπτική πλειοψηφία των γυναικών που γεννούν χρησιμοποιούν αυτό το είδος της αναισθησίας, στο οποίο πλέον υπάρχει πολύ μεγάλη πείρα. Η πείρα αυτή έχει βοηθήσει στο να θεωρείται  ασφαλέστατο είδος αναισθησίας, παρόλο που όταν βρισκόταν σε πολύ αρχικά στάδια η επισκληρίδειος είχε δυσφημιστεί από κάποια λίγα ατυχή περιστατικά. Σήμερα, είναι πλέον γνωστό ότι χρησιμοποιείται με εξαιρετική ασφάλεια σχεδόν σε όλους τους τοκετούς, αλλά και σε πάρα πολλές επεμβάσεις που αφορούν στην περιοχή του σώματος από την μέση και κάτω.
Στην επισκληρίδειο αναισθησία τοποθετεί ο αναισθησιολόγος ένα πολύ μικρό σωληνάκι κάτω από το δέρμα στην περιοχή της σπονδυλικής στήλης μέσω του οποίου διοχετεύει κάποια φάρμακα. Το άτομο που υφίσταται την διαδικασία μπορεί να είναι τελείως ξύπνιο, με απόλυτη συναίσθηση του χώρου ή να βρίσκεται σε κατάσταση ελαφράς καταστολής. Η επιλογή συνήθως είναι δική του, ανάλογα με το πως το άτομο αυτό αισθάνεται πιο άνετα. Η επισκληρίδειος μπορεί να διαρκέσει για πολλές ώρες, γιατί κατά περιόδους μπορεί ο αναισθησιολόγος από αυτό το σωληνάκι να διοχετεύει εκ νέου φάρμακα. Μετά το τέλος της επέμβασης σταματάει η χορήγηση φαρμάκων και το άτομο μπορεί να κινητοποιηθεί πλήρως λίγες ώρες μετά. Μετά την κινητοποίηση τα περισσότερα άτομα μπορούν να φύγουν από το νοσοκομείο για το σπίτι τους.

γ) Τοπική Αναισθησία

Η τοπική αναισθησία ενδείκνυται κυρίως για μικρές περιοχές (μίνι κοιλιοπλαστική), διότι υπάρχει περιορισμός όσον αφορά στην ποσότητά της. Οι ποσότητες τοπικής αναισθησίας, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν, μπορούν να καλύψουν περίπου την μισή κοιλιά και δεν ενδείκνυται για μεγάλες κοιλιοπλαστικές. Μπορεί η τοπική αναισθησία να φαντάζει κάτι το απλό, όμως μπορεί κανείς να πει ότι όντως είναι απλό μόνο όταν δεν ξεπέρνιουνται κάποιοι κανόνες. Εάν ξεπεραστούν οι ανώτατες δόσεις τοπικής αναισθησίας αρχίζει τότε να γίνεται επικίνδυνη. Είναι ένα είδος αναισθησίας που χρησιμοποιείται πολύ και σε νοσοκομείο, αλλά και στο ιατρείο. Πολλά άτομα θεωρούν ιδιαίτερα θελκτική την ιδέα να κάνουν μία κοιλιοπλαστική  με τοπική αναισθησία, όντας ξύπνια. Κάτι τέτοιο όμως είναι ψευδαίσθηση. Μερικοί γιατροί το χρησιμοποιούν σαν εργαλείο marketing προκειμένου να κάνουν τα πράγματα να φαίνονται πιο εύκολα.
Η τοπική αναισθησία είναι ασφαλέστατη όταν κάποιος τηρήσει τις δοσολογίες που πρέπει.
Ένα άλλο πρόβλημα, το οποίο δυσφημεί την κοιλιοπλαστική, είναι ότι πολλοί γιατροί, που δεν είναι πλαστικοί χειρουργοί, κάνουν κοιλιοπλαστικές. Επειδή αυτοί οι γιατροί δεν γνωρίζουν τους βασικούς κανόνες αισθητικής του ανθρωπίνου σώματος, συνήθως τα αποτελέσματα είναι από πτωχά έως δυσφημιστικά για την επέμβαση αυτή.

δ) Τοπική Αναισθησία με μέθη

Η τοπική αναισθησία μπορεί να συνοδεύεται από μέθη. Η μέθη, όπως απλά ονομάζεται η ενδοφλέβια αναλγησία, είναι ένας συμπληρωματικός τρόπος, που επιτρέπει στο άτομο που γίνεται η κοιλιοπλαστική να είναι πιο χαλαρό, δηλαδή λιγότερο αγχωμένο και να αισθάνεται ακόμη λιγότερο τον πόνο. Η μέθη θα πρέπει να γίνεται από ειδικευμένο αναισθησιολόγο για λόγους ασφαλείας. Και σε αυτό το είδος αναισθησίας ισχύουν οι ίδιοι περιορισμοί στην έκταση της περιοχής που πρόκειται να διορθωθεί όπως και στην τοπική αναισθησία.

Το ζητούμενο πάντα στην αναισθησία είναι η ασφάλεια. Όλες οι μέθοδοι αναισθησίας είναι ασφαλέστατες, όταν γίνονται υπό σωστές συνθήκες, όπως και όλες μπορούν να είναι μη ασφαλείς, όταν γίνονται πρόχειρα, σε όχι καλά οργανωμένο χώρο και από μη εξειδικευμένα άτομα. Όταν κάτι δεν πάει καλά ποτέ δεν φταίει το είδος της αναισθησίας, αλλά ο τρόπος με τον οποίο αυτή έγινε.
Το σωστό είναι να προτιμήσει κανείς την ασφάλειά του, έστω και αν αυτό κοστίσει λίγα χρήματα παραπάνω. Πολλές φορές κάποια άτομα προτίμησαν ακατάλληλες συνθήκες χορήγησης αναισθησίας και διενέργειας της επέμβασης, προκειμένου να εξοικονομήσουν  λίγες εκατοντάδες ευρώ. Πρέπει κανείς να έχει στο μυαλό του ότι τα λίγα χρήματα, που μπορεί να εξοικονομήσει τελικά, μπορεί να του κοστίσουν πολύ πιο ακριβά.
Στην χώρα μας ποτέ δεν υπήρξε ατυχές γεγονός στην κοιλιοπλαστική, όταν αυτή έγινε υπό σωστές συνθήκες.